Makaronesiako artxipelagoen balio arkeologikoa kalkulaezina da, eta haien babesa sustatzeko lanean ari dira, kudeaketan eta balioa ematean aplika daitezkeen ereduen bidez.
Macaronesia greziar jatorriko terminoa da, uharte zoriontsu edo zorioneko gisa uler daitekeena, eta Kanarietako, Cabo Verdeko, Azoresko eta Madeirako artxipelago atlantikoak deskribatzen ditu. Hiru herrialde desberdinetakoak izan arren, lotura historikoak, paisaia bakarrak eta nortasun-ezaugarri propioak dituzte.
Eremu horietako ondare arkeologikoak balio handia du.
Cabo Verderen kasuan, estratigrafia eta fosil elkarketa aparta duten aztarnategiak daude, batez ere iknofosilenak. Haren aztarnategi batzuk Charles Darwinek bisitatu eta aztertu zituen 1832an, eta “ozeanoko artxipelago bolkanikoak gordetzen dituen ondare paleontologiko bakartzat” jotzen dira..
2024ko abenduaren 10etik 13ra bitartean, Makaronesiako ondare arkeologikoa babesten lan egiten duten profesionalen topaketa bat egin da Gasteizen, hainbat ikuspegi eta herrialdetatik.
UPV/EHUk antolatuta, Cabo Verdeko, Kanaria Handiko, Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko, Bordeleko Unibertsitateko… arduradun eta adituek parte hartu zuten.
Jardunaldiak garatutako esperientziak aurkeztera bideratu ziren, bai aztarna arkeologikoen eta monumentuen ikerketari dagokionez, bai horien kudeaketari eta balioari dagokienez.
Ikerkuntzaren, berreskurapen irekiaren, ezagutzaren transferentziaren, balioa ematearen eta sozializazioaren optika integralean lan egiten duen prozesu gisa, Punta Begoña proiektu gonbidatua izan zen. Maria Peraita zuzendariak paisaia-mugarri baten jasangarritasunaren eta balorizazioaren gakoak azaldu zituen, berreskuratze-prozesu integral eta ireki baten bidez.
Proiektuak sortutako interesak nazioarteko lankidetzarako bide berriak irekitzen dizkio Punta Begoñari Macaronesiako lurraldeetan, Kuban edo Uruguain garatutakoekin bat eginez.
